بسم رب الجلیل

در صدر اسلام پیروان رسول خدا ( ص ) با نام های « مسلمان » ، « عابد»  ، « صحابه »  و « ‌شیعه » شناخته می شدند اما واژه ی « صوفی » از قرن دوم هجری پدید آمد. عده ای که خود را از جامعه و سرنوشت مسلمانان کنار کشیده بودند با نام « صوفی » شناخته شدند .

اینان سابقه زیادی دارند . در زمان جنگهای اسپارت در یونان باستان ، آنان که شهامت جنگ را نداشتند به گوشه نشینی پرداخته و از جنگ فرار کردند . صوفیانی که در عالم اسلام پدید آمدند تحت تاثیر رهبانیت مسیحی و ریاضت های غیر شرعی مرتاضان هندی بودند . اولین « خانقاه » را یک معمار مسیحی مصری برای ابوهاشم صوفی در کوفه ساخت . معمولا این صوفیان یا دراویش در برابر ائمه اطهار علیهم السلام موضع گیری می کردند.

تصرف دارای فرقه های بسیار زیادی است . آنچه در غرب ایران شایع است فرقه ی اهل حق ، نقشبندیه ، قادریه و بکتاشیه است که غالبا اینان به مذهب اهل سنت گرایش دارند . اما دراویشی که در قم و تهران یافت می شوند غالبا نعمت اللهی بوده و پیرو سلطان محمد گنابادی هستند که وی ادعا کرده است که تصوف را از معصوم علیشاه رکنی فرا گرفته و او شخصیتی است هندی که از مرتاض های بت پرست هندی تصوف را آموخته است .

سلطان محمد گنابادی در سال ۱۳۲۷ توسط مرحوم آخوند خراسانی مرتد اعلام شد و مردم او را به قتل رساندند . پس از وی فرزند او ملاعلی نور علیشاه و پس از وی فرزندش صالح علیشاه قطب دراویش شد . پس از او سلطان حسین تابنده معروف به رضا علیشاه قطب آنان شد که در سال ۱۳۷۱ شمسی از دنیا رفت .

/ 0 نظر / 3 بازدید